امروز میخوام یه سریال ایرانی رو نقد کنم

 

 

آخه مثلا کارگردانی و فیلم سازی خوندم

 

 

و الان به عنوان یک فیلم ساز کوچک

 

 

سینمای جوان ایران به حساب میام...

 

 

میخوام ازاون فیلم پر ببیننده بگم،اسمش چی بود؟

 

 

سرکاران؟!!نه بابا این نبود که،زیر سیگاران؟!!

 

 

ای بابا اینم نبود آهان یادم اومد"رستگاران"

 

 

آخه آقای محترم(سیروس مقدم) شما که

 

 

نمیتونی از پس یه فیلم بربیای کی گفته که

 

 

واسه ملت غیور ایرونی سریال بسازی؟

 

 

اون از فیلم نرگس اینم از این

  

 

آخه ایها الناس کی میگه این سریال قشنگ بود؟

 

 

آخه چرا باید قشنگ باشه؟؟؟

 

 

اینقدر بدم میاد مردم رو احمق فرض میکنن

 

 

(بلا نسبت)

 

 

مردیکه میگه طبق آمار 92% رضایت کامل رو

 

 

از مجموعه رستگاران داشتن شاید 92% مردم

 

 

اون سریال رو میدیدن"مثل من"اما دلیل نداره که

 

 

رضایت کامل داشته باشن

 

 

آقای کارگردان خوبه که یه کم به دور و ورت

 

 

و فصلهایی که توش پلان میگیری دقت میکردی.

 

 

حالا من یکی از اون پلانها رو میگم

 

 

امیدوارم که یادتون بیاد...

 

 

خجسته داخل خانه ی مجردی دختران(سارا و پونه)

 

 

درحال دعوا کردن باپونه است که چرادزدی میکنه

 

 

دوربین ازبالای سرخجسته درحالیکه فصل تابستان

 

 

هست وپنکه سقفی روشنه و درحال چرخیدن

 

 

و تصویربردار از بالا هم چرخش پنکه هم چرخیدن

 

 

خجسته دور سارا و پونه رو فیلم برداری میکند

 

 

ناگهان تلفن به صدا درمیاد و خجسته با استرس

 

 

و باشتاب باید خودشو به کلانتری برسونه

 

 

داخل خیابان:بک گراند(درختان بلندقامت بابرگهای سبز)

 

 

و خجسته شتابان در حال عبوراز آن خیابان که

 

 

ناگهان باد میوزد و برگهای زرد پائیزی به سر و

 

 

صورت خجسته میخورند

 

 

آخه جناب آقای مقدم نه به اون پنکه سقفی

 

 

که با شتاب میچرخه نه به اون درختای سر سبز

 

 

و نه به اون برگهای زرد پاییزی

 

 

چرا مردم رو احمق فرض میکنی؟

 

 

چرا فکر میکنی که مردم واسشون مهم نیست؟

 

 

چرا و چرا وچرا...

 

 

بعدشم میگن که قصه داستان جدید بود

 

 

و با بقیه قصه ها  فرق میکرد و کلیشه ای نبود

 

 

کجای  اون قصه فرق میکرد؟

 

 

فیلم نرگس رو دیدین؟

 

 

حالا من از فرقش واستون میگم:

 

 

خجسته که همون نرگس بود

 

 

پونه که همون نسرین بود

 

 

شایسته که همون شوکت بود

 

 

منظورم نقشهاشون هستش 

 

 

خارجی ها سریال میسازن ماهم سریال میسازیم

 

 

کره سریال ساخته" افسانه جومونگ "

 

 

که یه سریال جهانی شده

 

 

اون طرف یه سریال معمولی واسه سرگرمی

 

 

مردمشون ساختن" هشدار برای کبری 11"

 

 

اینقدر با هیجان که آدم رو میخکوب میکنه

 

 

اون طرف چندسال پیش سریال"محمدرسول الله"

 

 

ساختن که هنوزم که هنوزه تی وی پخشش میکنه

 

 

اون طرف یه کشور کوچیک سریال ساخته

 

 

"کلید اسرار"بیا و ببین که چطورواقعیتارونشون میده

 

 

ایرانی هام سریال ساختن

 

 

"رستگاران" ،"نرگس"،" اغما"،"شکرانه"

 

 

این همه سریال قشنگ ساختن،بازم اسم ببرم؟

 

 

کافی نیست اینایی که گفتم؟؟؟

 

 

البته میدونم که الان میگی" یوسف پیغمبر"،

 

 

آره قبول دارم که یکی ازبهترین سریالهای ایرانی بود

 

 

نمیگم همه ی سریالهای ایرانی بد هستن

 

 

استثنا هم داره مثل " یوسف پیغمبر"

 

 

بنده خدا اون بدل کار ایرانی "مرحوم پیمان ابدی"

 

 

چند سال خارج از ایران زندگی کردهیچیش نشد

 

 

تا پاشو گذاشت ایران اینقدر که حساب و

 

 

کتاب و بررسی ایرانی ها دقیقه بنده خدا با

 

 

اتوبوس با هم جان به جان تسلیم آفرین شدن...

 

 

البته ناگفته نماند،تصویربرداری و آهنگسازی

 

 

سریال رستگاران فوق العاده بود

 

 

بخصوص تصویربرداریش،ازگوشه هایی فیلم گرفته

 

 

بودکه تا بحال تو هیچ فیلم ایرانی ندیده بودم

 

 

اینایی که نوشتم از دید یه فیلم ساز (خودم)بود

 

 

 شاید خیلی هاتون اصلا به اینائی که گفتم

 

 

تا بحال فکر هم نکرده بودین

 

 

دید با دید فرق میکنه،دید باید هنری باشه

 

 

یاد پشت صحنه فیلمی افتادم که توش

 

 

منشی صحنه بودم

 

 

 تو زمستون دستم یخ زده میزد

 

 

تا آخر شب داشتم با نقش اول فیلم که

 

 

یه پسر بچه ده دوازده ساله بود تمرین میکردم

 

 

چه مصیبتی کشیدیم تو اون سرما

 

 

اون فیلم رو واسه جشنواره فیلم های کوتاه

 

 

ساختیم که به لطف خدا جایزه هم گرفت

 

 

ناگفته نماندکه این دوره ی فیلم سازی که گذروندم

 

 

هم عکاسی بود،هم فیلمبرداری،

 

 

هم فیلم نامه نویسی هم هنرهای تجسمی

 

 

 و درآخر هم که کارگردانی بود

 

 

خواستم یه کم از خودم تعریف کنم

 

 

پ.ن:

 

 

روز سینما مبارک... 

 

 

رئیس انجمن سینما جوان پسر عمومه

 

 

چه حالی میده آدم یه پارتی کته کلفت

 

 

داشته باشه