چه قدر ایمان خوب است!
چه بد می کنند که می کوشند تا انسان را از
ایمان محروم کنند چه ستم کار مردمی هستند
این به ظاهر دوستان بشر !
دروغ می گویند ، دروغ ،
نمی فهمند و نمی خواهند ، نمی توانند بخواهند.
اگر ایمان نباشد زندگی تکیه گاهش چه باشد؟
اگر عشق نباشد زندگی را چه آتشی گرم کند ؟
اگر نیایش نباشد زندگی را به چه کار شایسته ای
صرف توان کرد ؟
اگر انتظار مسیحی،امام قائمی،موعودی در دل
نباشد ماندن برای چیست ؟
اگر میعادی نباشد رفتن چرا؟
اگر دیداری نباشد دیدن چه سود؟
و اگر بهشت نباشد صبر و تحمل زندگی دوزخ چرا؟
اگر ساحل آن رود مقدس نباشد بردباری در عطش
از بهر چه؟
و من در شگفتم که آنها که می خواهند معبود
را از هستی برگیرند چگونه از انسان انتظار دارند
تا در خلأ دم زند؟
پ.ن:
هر سه شنبه دلم میگیرد...
ای کاش میتوانستم به جایگاه سبزش قدم بگذارم
رفتن به جمکران برایم شده رویا....
سر سجاده های سبزتان دعایم کنید تا به رویایم برسم
دیگر طاقت دوری ندارم...
